Λίστες Πέτσα τώρα και μετά τακτική ‘όπου φύγει φύγει’ όπως το 2009 ή ‘αριστερή παρένθεση’ όπως το 2015.

Το βάρος δίνεται στο χτίσιμο ενός ισχυρού αφηγήματος, το οποίο περιστρέφεται γύρω από τον αντιπερισπασμό του εμβολίου αλλά και αόριστα, γύρω από τις παγκόσμιες συνέπειες της πανδημίας.

0
330
5
(1)
Οι δύο προηγούμενες κυβερνήσεις τη Νέας Δημοκρατίας έφυγαν κακήν κακώς.
Επέλεξαν να αποδράσουν νύχτα από την οικονομική και κοινωνική ασφυξία που δημιούργησαν.

Η μεν κυβέρνηση Καραμανλή το 2009 με τον ‘πρωτοφανή δημοσιονομικό εκτροχιασμό’ που προκάλεσε, ο οποίος, σύμφωνα με την έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος «δεν δικαιολογείται, παρά μόνο σε πολύ μικρό βαθμό, από την κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας».
Κρατείστε το αυτό το ‘σε πολύ μικρό βαθμό’.
Πρόκειται να το βρούμε μπροστά μας όταν για όλα θα φταίει η πανδημία.
Η ουσιαστική χρεωκοπία λοιπόν του 2009, προφανώς επιταχύνθηκε και επηρεάστηκε από την έντονη, παγκόσμια οικονομική κρίση όμως, δεν ήταν αυτή η κύρια αιτία της.
Ήταν, κυρίως, ζήτημα πολιτικών επιλογών και πρακτικών.
Δεν το λέμε εμείς.
Οι ειδικοί στους οποίους ανέθεσε τη συγκεκριμένη έκθεση ο Προβόπουλος, ο τότε Διοικητής της ΤτΕ το κατέγραψαν.
Κατόπιν, η κυβέρνηση Σαμαρά -με ολίγον από Εθνική Ευθύνη- οδηγήθηκε σε πρόωρες εκλογές τον Ιανουάριο του 2015, ποντάροντας σε μια ‘αριστερή παρένθεση΄ και θέλοντας να αποφύγει να χρεωθεί ένα ακόμη ατελέσφορο μνημόνιο.
Εγκατέλειψε λοιπόν το καράβι με άδεια ταμεία και -σαν συμμορία- σπάζοντας ακόμη και το πρωτόκολλο για πρώτη φορά στη σύγχρονη πολιτική ιστορία, καθώς ο πρώην Πρωθυπουργός αρνήθηκε να παραστεί στο Μέγαρο Μαξίμου κατά την τελετή παράδοσης – παραλαβής.
Μετέπειτα, ελπίζοντας ακόμη σε αριστερή παρένθεση, προχώρησαν σε πρωτοφανείς προσπάθειες διχασμού και δυναμιτισμού του κλίματος με στόχο την αποσταθεροποίηση, κατά τις περιόδους της (μοναδικής ουσιαστικά) διαπραγμάτευσης της χώρας με τους δανειστές της.
Και όχι πλήρως ανεπιτυχώς.
Τι σημασία έχουν σήμερα όλα αυτά;
Την ώρα που συντελείται η -ίσως χειρότερη και από τις προαναφερθείσες- πολιτική απάτη με την, σχεδόν αποκλειστικά, επικοινωνιακή διαχείριση της πανδημίας, έχει αξία να γνωρίζουμε τι να περιμένουμε.
Ήδη από τις εποχές της λίστας Πέτσα μέχρι την τωρινή ‘λίστα Κικίλια’ με τα επιπλέον 18 εκατομμύρια ευρώ στα ΜΜΕ, το στίγμα είναι σαφές.
Το βάρος δίνεται στο χτίσιμο ενός ισχυρού αφηγήματος, το οποίο περιστρέφεται γύρω από τον αντιπερισπασμό του εμβολίου αλλά και αόριστα, γύρω από τις παγκόσμιες συνέπειες της πανδημίας.
Έτσι, αποσιωπώνται οι υπόγειες δουλειές, οι πραγματικές αστοχίες και οι επιχειρησιακές και πολιτικές ευθύνες σε μια κρίση που μαίνεται και θα μαίνεται για καιρό ακόμη, αφού ‘έπρεπε να δράσουμε γρήγορα’ ή ‘αλλού έπαθαν χειρότερα, εμείς εδώ καλά είμαστε’ ή, προσφάτως, ‘βρισκόμαστε στην αρχή του τέλους’.
Έστω και αν αυτό δεν είναι καν ακόμη ορατό και πρόκειται να έχει ανυπολόγιστες συνέπειες.
Μπόνους για τη νέα χρονιά, τα πανηγύρια και οι τυμπανοκρουσίες που έπονται, για τα 200 χρόνια από την επανάσταση.
Και θα αναρωτηθεί κανείς, έχουν τόσο θράσος ώστε να στήσουν φιέστες ενώ ακόμη θα μετράμε θύματα, στην απευκταία αλλά πολύ πιθανή περίπτωση ενός τρίτου κύματος;
Θα υπενθυμίσουμε απλά πως οι ίδιοι άνθρωποι το καλοκαίρι πανηγύριζαν το τέλος την πανδημίας πριν καν αυτή ξεσπάσει.
Διότι μόνος στόχος είναι να κερδηθεί χρόνος.
Όσο περισσότερος χρόνος γίνεται.
Για να βολευτούν όσα περισσότερα συμφέροντα, να εξοφληθούν όσα περισσότερα γραμμάτια γίνεται.
Όπως κάθε άλλη φορά, και αυτή η κρίση πρόλαβε και γέννησε ευκαιρίες για αυτούς που έχουν την εμπειρία να τις…ξεγεννήσουν.
Και ας κλαίγονται για το πόσο ‘άτυχοι’ ήταν πάλι που τους έλαχε πανδημία στη βάρδια τους.
Διότι στο μυαλό τους, δεν την πάθαμε εμείς από την πανδημία, αυτοί την έπαθαν και τους τσαλακώνει το ίματζ.
Αυτοί θα ήταν η καλύτερη κυβέρνηση από καταβολής σύμπαντος (κι ας τα είχαν κάνει όλα κολυμπηθρόξυλο από το ενιάμηνο), αλλά, να, ρε γαμώτο, έκατσε τώρα αυτή η στραβή και τους έκοψε τη φόρα, τι να κάνεις; Ζοριστείτε εσείς τώρα λίγο πάλι και θα αντέξετε, έχετε Κολοκοτρώνη για πρόγονο, δε μασάτε.
Δεν είναι ιδιαίτερα ρισκαδόρικη η πρόβλεψη ότι επικίνδυνα πιο σύντομα από όσο θα έπρεπε και με τη βοήθεια κάποιου τεχνάσματος, με έναν ανασχηματισμό πχ, η ουσιαστική διάσταση της πανδημίας θα περάσει σε δεύτερη μοίρα στην επικαιρότητα και θα ξεκινήσουν να προβάλλονται πανηγύρια και ‘ανάπτυξη με ιδεολογικό στίγμα’.
Και αναλόγως με το πόσο θα πιάσει όλο αυτό, θα αποφασιστεί εάν στις πρόωρες εκλογές που έρχονται με φόρα, η τακτική θα είναι ‘όπου φύγει φύγει’ όπως το 2009 ή ‘αριστερή παρένθεση’ όπως το 2015. Και στις δύο περιπτώσεις, κανένα πρόβλημα.
Και ό,τι πρόλαβε να φαγωθεί, φαγώθηκε και το φίδι από την τρύπα θα το ξαναβγάλει άλλος.
Έτσι κι αλλιώς, νομοτελειακά, αργά ή γρήγορα η ΝΔ θα είναι πάλι κυβέρνηση.
Πρόκειται για βαθιά ριζωμένο απόστημα, που δεν πρόκειται να σπάσει.
Ό,τι και αν προκαλεί στην αυτοκαταστροφική αυτή χώρα.
Άντε, καλή χρονιά να έχουμε βρε ψυχούλες.

Πόσο σας άρεσε αυτό που διαβάσατε?

Κάντε κλίκ στο αστέρι που σας εκφράζει!

Μέσος όρος 5 / 5. Ψήφοι: 1

Καμία βαθμολογία . Δώστε εσείς την πρώτη !

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ